...*... Black Snow ...*...

Title: Black Snow
Author: pandura  Rating: NC-17
Genre: romance, slight angst
Pairings: YunJae/Yoosu
Warning: This is yaoi fiction. If you cannot accept it, please close this window.

Black Snow (Intro)

"La Palatial"

เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนนิ่งงันหน้าป้ายชื่อร้านโฮสต์คลับหรูแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง ชื่อที่กำลังถูกเขาเอ่ยซ้ำไปซ้ำมาถูกสลักเอาไว้อย่างสวยหรูบนแผ่นหินอ่อนทรงกลมขนาดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางร่วม 150 เซนติเมตร

‘La Palatial' เป็นโฮสต์คลับขนาดโอ่อ่าสุดหรู เมื่อมองเข้าไปภายในก็ได้พบกับวงแหวนกลับรถจุดเด่นใจกลางร้านที่ถูกตกแต่งไว้ด้วยสวนสวยงามขนาดใหญ่ บริเวณนั้นมีรถลูกค้าที่กำลังถูกจอดส่งผู้เป็นเจ้าของตั้งเรียงรายอยู่ 2- 3 คัน เขาถามตัวเองอีกครั้งว่าควรจะย่างกรายเข้าไปในที่แห่งนั้นหรือไม่ สุดท้ายเสียงภายในที่เรียกร้องให้มาตามหาบางสิ่งก็ผลักดันให้สองเท้าก้าวเข้าไปภายใน

ภายในคลับถูกตกแต่งอย่างสวยหรูสไตล์ยุโรป ที่นั่งรับแขกสีสวยถูกวางเรียงรายอยู่มากมายจนนับไม่ถ้วน แสงไฟเพียงสลัวประกอบกับเสียงดนตรีสไตล์คลับเฮ้าส์ให้อารมณ์เหมาะแก่การมาผ่อนคลายสำหรับลูกค้าที่เหน็ดเหนื่อยจากการกรำงานมาทั้งวัน

และสิ่งหนึ่งที่ทำให้คลับแห่งนี้ดูแตกต่างจากสถานที่อื่นก็คือ ที่นี่ต้อนรับเฉพาะลูกค้าผู้ชายเท่านั้น

เขาเดินตรงเข้าไปด้านในผ่านบริเวณโถงกลางที่เริ่มมีลูกค้าทยอยกันมาบ้างแล้ว พนักงานในร้าน 2- 3 คนกล่าวทักทายต้อนรับเขาอย่างกระตือรือร้นทั้งที่เขาไม่เคยมาที่นี่ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะหน้าตาและรูปร่างที่โดดเด่นน่าจะพอทำให้เด็กหนุ่มดูน่าสนใจอยู่ไม่น้อย

ทว่าเด็กมหาวิทยาลัยอย่างเขาไม่ได้มาเพื่อจุดประสงค์เดียวกับพวกหนุ่มใหญ่กระเป๋าหนาที่มาเพื่อหาความสุขนอกบ้านพวกนั้นหรอก

เขาแค่มาตามหาคนๆ หนึ่ง...

ขณะสอดส่ายสายตามองหาไปรอบๆ ยุนโฮก็เกือบจะชนเข้ากับชายรูปร่างสูงเพรียวร่างหนึ่งที่เดินพุ่งตรงมาจากอีกฝั่ง

"โอ๊ะ ขอโทษครับ"

ชายหนุ่มในชุดภูมิฐานก้มศีรษะให้เขาเล็กน้อยเป็นเชิงขอโทษ แน่ล่ะฝ่ายนั้นต้องผิดอยู่แล้ว เข้ามาในที่มืดขนาดนี้ยังมีอารมณ์ใส่แว่นกันแดดเข้ามาอีก

"ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบกลับให้พร้อมรอยยิ้ม

จากนั้นไม่นาน เสียงๆ หนึ่งของพนักงานด้านหลังก็ดังขึ้น

"อ้าวคุณยูชอน สวัสดีครับ"

ยุนโฮหันไปมองปลายเสียงอีกครั้ง ชายคนนั้นชื่อยูชอนนั่นเอง

"หวัดดี อึนซอก"

"วันนี้คุณยูชอนมาเร็วนะครับ"

"เร็วเหรอ... ไม่มั้ง" ยูชอนตบไหล่พนักงานคนนั้นเบาๆ เพื่อแสดงความคุ้นเคย " ช่วยไปบอกแจจุงด้วยว่าฉันมานะ"

ประโยคดังกล่าวทำให้ยุนโฮต้องหันไปให้ความสนใจกับเจ้าของบทสนทนาตรงหน้าให้มากขึ้น

"ได้เลยครับ" พนักงานคนดังกล่าวโค้งศีรษะให้ก่อนผละจากไป ชายหนุ่มที่ชื่อยูชอนมองผ่านๆ กลับมาจนเขาต้องแสร้งมองสิ่งอื่นแก้เขิน

ผู้ชายคนนี้มาหาแจจุง

... ลูกค้าหรือว่าเพื่อน

ยุนโฮรีบเดินตามพนักงานคนนั้นไปอย่างเงียบๆ ทันที ยูชอนไม่ได้มองมาที่เขาแล้ว แต่ชายหนุ่มภายใต้อาภรณ์ที่ดูหรูหรานั้นเลือกนั่งลงบนที่ว่างที่อยู่ไม่ไกลจากทางเดิน

.

.

.

.

ยุนโฮแอบตามพนักงานชื่ออึนซอกเข้ามาจนถึงบริเวณห้องรับรองแขกวีไอพี บริเวณด้านนอกที่ว่าหรูแล้ว เข้ามาด้านในยิ่งเพิ่มดีกรีความหรูหราขึ้นมาอีกหลายเท่า

เขาเดินเข้าไปตามทางเดินด้านข้าง เฝ้ามองอึนซอกที่หายเข้าไปในห้องพักห้องหนึ่ง และตอนนั้นเองยุนโฮก็ได้พบกับคนที่เขากำลังตามหา

"คุณแจจุงครับ คุณยูชอนให้มาเรียนว่ามาถึงแล้ว"

เจ้าของกลุ่มผมสีดำสะท้อนแสงไฟเรืองรองภายในห้อง ละมือจากการวุ่นวายกับสัมภาระตรงหน้า หันมาทางต้นเสียง

"อืม รู้แล้วล่ะ" เขาหันมายิ้มน้อยๆ ก่อนกลับไปสนใจกับการเก็บข้าวของต่อ

"รู้เร็วจัง"

"ยูชอนไม่เคยมาสาย"

"แล้วคืนนี้จะไม่กลับมาแล้วเหรอครับ เอากระเป๋าไปด้วย" อึนซอกยิ้มยียวนขณะถามรุ่นพี่ที่เขาชื่นชม

"คิดว่าไม่"

"นั่นสิน้า... " พนักงานที่ชื่ออึนซอกแกล้งทำหน้าล้อเลียนแกมกระเซ้า เรียกเสียงหัวเราะจากแจจุงได้เล็กน้อย

แจจุงที่แสนงดงามของเขา

กว่าจะรู้ตัวว่าอาจถูกจับได้ พนักงานคนนั้นก็เกือบจะเดินกลับออกมาถึงบริเวณที่เขายืนอยู่ ยุนโฮตัดสินใจแฝงตัวเข้าไปหลบในห้องน้ำด้านข้าง

และแน่นอน นั่นเป็นห้องน้ำที่แจจุงต้องเดินผ่าน และเขาก็กำลังเดินตรงมาทางนี้

ชายหนุ่มหน้าสวยในชุดสูทเรียบหรูวางสัมภาระส่วนตัวไว้บนเคาน์เตอร์หน้ากระจก แจจุงปลดกระดุมสองเม็ดด้านบนออกช้าๆ ปกคอเสื้อที่ถูกปล่อยให้คว้านลึก เผยให้เห็นแผ่นอกขาวนวลเนียนที่เจ้าของกำลังแย้มยิ้มอยู่อย่างพึงใจ

เขาสำรวจตัวเองอีกเล็กน้อย หากขณะกำลังจะหันหลังกลับ เรียวแขนแข็งแกร่งของใครบางคนก็โผเข้ามาสวมกอดไว้จากด้านหลัง

"อ๊ะ!!" ชายหนุ่มเปล่งเสียงอุทานอย่างตกใจ ทว่าทันทีที่เห็นภาพอีกคนที่สะท้อนในกระจก เขาก็ดูเหมือนผ่อนคลายลง

"อย่าไปเลยนะ" เสียงทุ้มๆ ของลูกค้าแปลกหน้าดังข้างหู หากฝ่ายนั้นไม่มีทีท่าว่าจะลวนลามเขามากไปกว่าการสวมกอด

"อย่าไปไหน" แจจุงเอ่ยด้วยรอยยิ้มยั่วเย้า

"ไปกับผู้ชายคนนั้น"

ร่างบอบบางกลอกตาอย่างเบื่อหน่าย เขาไม่ได้ผละกายออก แจจุงยังคงยืนนิ่ง แววตาเลื่อนลอยทอดมองผ่านเงาสะท้อนในกระจก

"เค้าจองตัวฉันไว้แล้ว"

"งั้นผมจ่ายแทนให้ก็ได้"

"กลับไปซะยุนโฮ ที่นี่ไม่ใช่ที่ๆ เด็กอย่างเธอจะมาเดินเล่น"

"คุณแจจุง"

ยุนโฮเฝ้ามองร่างบอบบางที่ผละออกจากอ้อมกอด แจจุงหยิบกระเป๋าขึ้นมาก่อนหันมาเอ่ยบางอย่าง

"มีเซ็กซ์กันแค่ครั้งเดียว จะติดอกติดใจอะไรฉันนักหนา" น้ำเสียงที่ฟังดูเย็นชา เหมือนจะกัดกร่อนจิตใจเขาให้แหลกสลาย "กลับไปซะ เด็กดีอย่างนายไม่ควรต้องมาเสียเงินกับเรื่องพวกนี้"

"ผมไม่ใช่เด็กดีซักหน่อย"

"แค่ไม่ข่มขืนฉันในนี้ก็ถือว่าดีพอสมควรแล้วล่ะ"

"งั้นคุณคงอยากให้ผมทำ"

"เสียใจด้วย หมดเวลา ถ้าจะทำก็ต้องทำก่อนหน้านี้... บ๊ายบาย"

ร่างบอบบางขยับมือเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณลาจาก แจจุงออกไปแล้ว ยุนโฮจึงทำได้เพียงแต่พยายามหาคำตอบให้กับคำถามของตัวเองอยู่เงียบๆ

ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร...

.

.

.

.

ทันทีที่เข้ามานั่งในรถ คนทั้งคู่ก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของกันและกันอย่างโหยหา ริมฝีปากอิ่มของยูชอนประกบสัมผัสกลีบปากร้อนของอีกฝ่ายแผ่วเบา ก่อนเร่งเร้าแทรกเรียวลิ้นเข้าสู่โพรงปากอย่างไม่ทันให้แจจุงได้ตั้งตัว

ชายหนุ่มไล้มือสากไล่ปลดกระดุมเม็ดที่เหลืออย่างกระหาย หลังกระดุมเม็ดบนถูกปลดค้างไว้โดยฝีมือของเจ้าตัวอยู่ก่อนหน้า หากแจจุงรั้งมือเขาไว้แค่นั้น ร่างบางขืนกายผละจากรสจูบแสนวาบหวาม ดวงตากลมโตยังคงปรือปรอยด้วยรสเสน่หา

"รอให้ถึงบ้านก่อนสิยูชอน"

"บ้านคุณหรือบ้านผมล่ะ"

"บ้านผมสิ... ใกล้กว่า" แววตาและน้ำเสียงอันยั่วเย้าของผู้พูดยิ่งทำให้ชายหนุ่มอยากตะครุบเขาทั้งตัวเสียเดี๋ยวนั้น ยูชอนสูดลมหายใจเข้าอย่างแรง ก่อนจะผ่อนจังหวะให้เป็นปกติ

"ผมไม่อยู่ตั้งหลายวัน เป็นเด็กดีรึเปล่า" เจ้าของรถเล็กซัสสีบรอนซ์รุ่นล่าสุดเริ่มบทสนทนาขึ้นเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศเครียดเขม็งเมื่อครู่ให้เบาบาง

"ไม่ดีเท่าไหร่"

"หืม ทำไมล่ะ" ยูชอนแทบจะหลุดหัวเราะกับคำตอบตรงไปตรงมาของคนตรงหน้าที่เขาหลงใหล

"ผมช่วยตัวเองเกือบทุกวันเลย" ไม่พูดเปล่า ริมฝีปากที่เผยอช้ำด้วยรสจูบร้อนแรงเมื่อครู่ถูกเจ้าตัวเหมือนจงใจเม้มแน่นก่อนคลายออกอย่างยั่วยวน ซึ่งนั่นยิ่งเหมือนมีแรงดึงดูดให้เขายิ่งต้องการเข้าไปหา

"นี่อยากให้ผมหัวใจวายตายตรงนี้ใช่มั้ยเนี่ย" ยูชอนยิ้มเอ็นดู คนๆ นี้ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ทำให้เขาใจเต้นแรงได้เสมอ ชายหนุ่มส่ายศีรษะเบาๆ ก่อนมุ่งความสนใจไปที่การสตาร์ทรถ

... หากไม่ใช่อ้อมกอดของเขา แจจุงก็คงอยู่ในอ้อมกอดของชายอื่น เขารู้ความจริงข้อนี้ดี

To be continued...

.............................................................................................................................................. 

A/N : ถ้าอ่านแล้วไม่ชอบก็ขอโทษด้วยนะคะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ สู้ๆ (เชียร์ตัวเองได้ด้วย)

.

.

.

.